ماهي اسكات

براي مشاهده جزئيات به ادامه مطلب مراجعه نماييد

ادامه نوشته

ونوستوس یا (سیچلاید زرافه ای)

ونوستوس یا سیچلاید زرافه ای: 

 

نام های مشترک : ونوستوس ( Venustus ) ، سیچلاید زرافه ای (Giraffe cichlid ) و کالینگو (Kalingo )

نام علمی : Nimbochromis venustus

خانواده : سیکلیده ها

زیستگاه اصلی : دریاچه مالاوی

اندازه : حداکثر 10.5 اینچ ( 26 سانتی متر ) در اسارت رشد می کند که در زیستگاه اصلی خود ، بزرگتر هم می شود .

جایگیری در آکواریوم : در میانه و مناطق پایینی آب شنا می کند.

خصوصیات فیزیکوشیمیایی : دما = 82-73 درجه فارنهایت ( 28-23 درجه سانتیگراد )- pH = 6.6 – 8.6  - سختی آب = 6-10 درجه ی dH

تشخیص جنسیت : رنگ آبی بدن سیچلاید های زرافه ای نر روشن تر است یا رنگ زرد با نقش های مات روی بدن دارند ولی ماده ها رنگ طلایی با نقش های معمولی روی بدنشان دارند .

   براي مشاهده جزئيات ماهي سيچلايد زرافه اي به آرشيو موضوعي مراجعه نماييد

پروانه ماهي طلائي - آب شور

(polyp butterfly fish)

 نام خانواده = chaetodontidae

نام عمومي = پروانه ماهي طلائي

نام محلي = پروانه طلائي

اندازه = 25 cm

غذا = جلبك ، غذاي گياهي ، بي مهرگان كوچك

پراكنش = اقيانوس آرام  ، خليج فارس و درياي عمان

وسيله صيد = قفس و ساچوك

درجه حرارت = 28-26 c

Ph = ۴ / ۸

شوري = 027/1 – 023/1

 

   اين گونه ناز ، نازي بسيار زيبا ، به سبب رنگ زرد درخشانش به اين نام خوانده مي شود . پوست زرد او به استثناء ساير رنگها و حاشيه بدنش مانند خربزه است . بسيار حساس بوده و اين حساسيت درخصوص شرايط شيميائي و كيفيت آب بيشتر هم مي شود لذا به هيچ عنوان براي نگهداري توصيه نمي شود .

   روزهاي اوليه نگهداري به ندرت و با سرعت بسيار زيادي كه ناشي از ترس اوست در آب ديده خواهد شد .

   عمده غذاي مصرفي گونه اي كه نگهداري كردم جلبك فرآوري شده بود ليكن گاهي اوقات غذاهاي ديگري هم مانند كرم خوني و آرتميا مورد مصرف او قرار مي گرفت .

   يك هفته اول نگهداري تقريبا" هيچ غذائي نخورد . در هفته دوم تغذيه را تا دهانه مخفي گاهش ادامه ميدادم تا به مرور شروع به غذا خوردن نمود .

   بهتر است غذا دهي اوليه را با آرتميا شروع نموده و به مرور رژيم هاي ديگر غذائي را اضافه كنيد .

   مانند ديگر گونه هاي پروانه ماهيان در اطراف مناطق صخره اي مرجاني و آبهاي ساحلي حتي تا عمق 100 متري زيست مي كند .

   به نظر ميرسد نسبت به دما كمي حساستر بوده و بايد آب را براي او گرم تر كرد . شيشه آكواريوم هم بايد از نور كافي مصنوعي و مقداري هم نور غير مستقيم خورشيد بهره مند باشد . بدليل محل زيست هم بايد محيط زندگي اورا با صخره و مرجان و غار مانند تزئين نمود .

اطلاعاتي در خصوص ماهي سيچلايد

ماهی سیچلاید

خانواده ماهیهای سیچلاید

روشهای تکثیر و پرورش ماهی های سیچلاید

سیچلاید ها ماهی هایی وحشی، جنگجو که بسیار عصبانی عمل می کنند و تغییرات داخل آکواریم آنها را شدیداً ناراحت و مضطرب می کند.
انواع سیچلاید هایی که تا کنون در ایران قابل تکثیر و پرورش بوده اند عبارتند از :
دیسکاس، آنجل، اسکار، سیچلاید گوره خری، سیچلاید زرد و سیچلاید جولی و سیچلاید جک دمپسی هستند.

 که در واقع برای تکثیر و پرورش هر کدام از آنها باید یک جفت را در یک آکواریم قرار داد و شرایط سختی آب برای سیچلاید ها بین 5 تا 8 درجه Dh می باشد. بهترین درجه حرارت برای تخم ریزی 27 درجه سانتی گراد است.

 سیچلایدها با میل و علاقه خودشان تخم ریزی می کنند و هیچ گونه تغییراتی را از طرف شما نمی پذیرند، بلکه ممکن است بر عکس جواب دهند و آنها را عصبانی کند که در مواقع عصبانیت معمولاً بین جفت نزاع و درگیری بوجود می آید

 که آنها همدیگر را مقصر قلمداد می کنند. دیده شده است که گاهی این نزاع ها که بین نر و ماده اتفاق افتاده است آنقدر زیاد و شدید بوده است که حتی منجر به تلف شدن یکی از آنها شده است. بنابراین سعی کنید همیشه با آنها بآرامی رفتار کنید. برای تکثیر از سیچلاید ها بهتر است یک گله 10 تایی از آنهایی که بخوبی تغذیه شده اند و رشد کافی داشته اند را در یک آکواریم بزرگ نگه داری کنید. شرایط نگهداری و تغذیه آنها باید کاملاً اصولی و تمام شرایط لازم مهیا و آماده باشد. ماهی های انتخاب شده باید جوان، سالم ، بدون نقص عضو، سرحال ، شاداب ، خوش رنگ، چابک و قبراق باشند. معمولاً چند روز که بگذرد، سیچلاید ها خودشان به انتخاب جفت می پردازند. بطوریکه هر سیچلاید نر در یک قسمت آکواریم حکومت تشکیل و هر کس که به قلمرو او نزدیک شود مورد حمله قرار می دهد. ماهی ماده به قلمرو نر مورد علاقه می رود و در آنجا ساکت می ایستد و باحرکات خاصی اعلام قبول ازدواج با نر انتخاب شده را می دهد. دیده شده است که در اکثر مواقع ماده قویترین و بهترین نر را انتخاب کرده است و هیچ ماهی دیگری حق ورود به منطقه جفت را نخواهد داشت، اگر بر اثر لجاجت ماهی دیگری وارد قلمرو جفت شود بر اثر ضربات زیاد آنها از بین خواهد رفت. بنابراین باید وضعیت ماهیها را کنترل کنید، هرگاه در بین آنها جفتی یکدیگر را واقعاً انتخاب کردند بهتر است آن جفت را بآرامی به آکواریمی که از قبل آماده کردید انتقال دهید و در واقع شروع کار تکثیر و پرورش سیچلایدهای شما با موفقیت انجام شده است

 

اطلاعاتي در خصوص ماهي گوپي

ماهی گوپی

براي نگهداري از ماهي گوپي توصيه مي شود آکوارومی کوچک با حجم 20 گالن همراه با مقدار زیادی گیاه آكواريومي نظیر java Fern و java Moss استفاده شود. گیاهان فوق مقاوم هستند و می توانند ترکیبات آب سخت را که برای گوپی ها مطلوب است تحمل كنند.
خانواده گوپي
گوپی ها از وابستگان مولی ها، پداتی ها و دم شمشیری ها هستند که نام خانواده این گونه Poeciliidae می باشد. همه آنها زنده زا هستند به این معنی که بچه زا می باشند. این ماهیها گونه هایی هستند که بین آنها سازگاری وجود دارد. بنابر این شما می توانید آنها را در کنار هم بدون هیچ خطری نگهداری کنید.
ماهی گوپی معمولا PH در محدوده متوسط یعنی 7 (خنثی) را ترجیح می دهد اما می تواند خود را با شرایطی پایین تر تا 6 و در نهایت تا بالای محدوده 7 (نزدیک به 8) وفق دهد و ( اگرچه آنها آب سخت را به خوبی تحمل می کنند) سختی آب می بایست در حد متوسطی باشد. هنمچنین در مقابل سختی كم مقاومت نيستند. درجه حرارت محيط نگهداري آنها می بایستی پایین تر از 75 درجه فارنهایت باشد اما می توانند درجه حرارتی مابین 60تا 80 درجه فارنهایت را نيز تحمل کنند.

از گوپی ها استفاده گسترده اي براي كنترل پشه مي شود و به عنوان غذاي اين ماهي پشه هايي كه تهديدي براي انتقال بيماري مالاريا هستند را مي توان استفاده كرد.
شما می توانید در آکواریوم خانه خود به گوپی ها غذاهای خشک شده، فریزری، لارو قرمز رنگ پشه های ریز، توبی فیکس، میگوی آب شور و همچنین غذاهای آماده که حاوی حجم بالای سبزیجاتی نظیر Spirulina است، بدهید.
هیچگاه به آنها بیشتر از آنچه که در 1 دقیقه می توانند بخورند غذا ندهید. باقیمانده غذايي که خورده نمی شود تجزیه شده و مخزن را آلوده می کند. اگر بخشي از غذاي آنها خورده نشد، آنها را جمع آوری کنید. به گوپی هایتان در وعده های کمتر مثلا 2 دفعه در طول روز غذا دهید.

گوپیها را با ماهی Betta (نوعی ماهی آکواریومی) یا دیگر ماهیهایی که جنبش و حرکت کمی دارند نگهداری نکنید زیرا آنها به باله های خودشان صدمه خواهند زد. همچنین ممکن است به خودشان آسیب برسانند.
بنابراین بهترین راه این است که چندین گوپی را بصورت زوجی برای کاهش حالت تهاجمی و جنگجویی ماهیها در آکواریوم با هم نگهداری کنید.
ماهی گوپی نر باله های بلندتر با رنگهای جالب توجهی دارد و بقیه خصوصیات ظاهری اش نسبت به ماده که معمولا بزرگتر است برابری دارد.
گوپیها در آبهایی که کیفیت بهتری دارد سالم تر خواهند بود. برنامه غذایی مناسب همراه با آبی که زود به زود تعویض شود محیطی سالم تر را ایجاد می کند. بهترین مقدار تعویض 10 تا 15 درصد آن هر هفته یا 20 تا 25 درصد در هفته های بعد توصیه می گردد.
تکثیر گوپی ها خیلی آسان است. در حقیقت تنها چیزی که نیاز است یک نر همراه 2 ماده می باشد. حال ممکن است این سوال در ذهن شما بوجود آید که چرا فقط 1 ماده مورد نیاز نیست؟ این مسئله به این خاطر است که گوپی های نر بیشتر وقت و نیرویشان را صرف جلب توجه کردن ماده ها می کنند. بنابراین بهتر است که در ازای 1 نر دو ماهی ماده موجود باشد تا ماده ها هر از چند گاهی فرصت استراحت داشته باشند.
گوپی نر، گوپی ماده را بارور می کند. به این صورت که از باله مخرجی اش یا همان منفذ تناسلی استفاده کرده و این کار را انجام می دهد. ماده هایی که باردار می باشند معمولا در محیط تاریک ظاهر می شوند و اطراف مخرج و همینطور بدنشان افزایش حجم پیدا می کند.

ما توصیه می کنیم که ماهی های ماده باردار را از داخل ماهي دان به مخزن زایشگاه برای تولد بچه هایشان انتقال دهید.

اگر بعد از تولد نوزادان، بالغين را از داخل جعبه زایمان خارج نکنید، بزرگترها، نوزادان را خواهند خورد (حتی اگر مادرشان باشد).

اين ماهي با ساير ماهیهایی که همگی در رده زنده زا ها هستند مانند:
تتراها، رازبوراها، گورامی ها، ماهیان رنگین کمان، گریدوراس ها، پلکوها، لوچ ها، گورامی دارف (کوتوله) و گربه

 

عكس انواع ماهي

.

 

 

مدلهاي آكواريوم

 

تزئينات داخلي آكواريوم

 

گالري عكس

 

آنجل

 آنجل :

نام علمی : Pterophyllum scalare

Pterophyllum scalare, Platax scalaris, Plataxoides dumerilii, Pterophyllum altum, Pterophyllum dumerilii, Pterophyllum eimekei, Pterophyllum scalare, Zeus scalaris

نام معمولی : فرشته ماهی ، Albino, Black, Gold, Silver, Marbeled Angelfish, Koi Angelfish, Angelfish, Angel Fish, Scalare به نظر میرسد برای هر واریته رنگی یک نام معمولی وجود دارد.

خانواده : سیکلیده(Chichlidae )

اندازه بالغین : تا 15 سانتیمتر

منشاء : رودخانه آمازون ،رودخانه‌ها و باتلاقهای آمریکای جنوبی

اسیدیته آب : 6.8 تا 7.5 (دامنه 6 تا 7.5)

سختی آب : سبک تا متوسط

تعیین جنسیت : زیاد آسان نیست

دما : 24 تا 26 درجه سانتیگراد(دامنه 23 تا 29)

تولید مثل : تخمها بر روی سطوح عمودی قرار داده میشوند

تغذیه : گوشتخوار ، مخلوطی از غذاهای پولکی و یخ زده و زنده باید برایش فراهم شود

خلق و خو : عموما ماهیان طلح جویی هستند ولی به هنگام تغذیه ممکن است مهاجم باشند، همچنین در دوره تخمگذاری قلمرو طلب خواهند بود.

اندازه تانک : حداقل اندازه برای یک جفت 60 لیتر است.

محل جاگیری در آکواریوم : تمام مناطق

ترکیب ماهیان آکواریوم : آنجلها باله های بلندی داشته و حضورشان در آکواریوم باید از گزند ماهیان مهاجم به باله‌ها در امان باشد.اگرچه فرسته ماهیا ن ، ماهیانی اجتماعی هستند ولی نباید با ماهیانی که با اندازه دهانشان تطبیق میکنند نگهداری شوند.

سطح مراقبت : آسان

طول عمر : بطور معمول 8 تا 10 سال(تا 12 سال)

بیماریهای رایج : هگزامیتا و سوراخ در سر (HITH (Hole in the Head Disease), Hexatima )

ماهي ماكرو

 ماکرو (سیچیلاید الکتریکی): 

نام : ماکرو

نام های دیگر : سیچلاید الکتریکی زرد یا آبی ( Electricity cichlid  ) و سیچلاید قناری .

نام علمی : Labidochromis caeruleus

خصوصیات فیزیکوشیمیایی : دما = 24-28 درجه سانتیگراد – PH=7.6-8.6

زیستگاه اصلی : دریاچه ملاوی

جایگیری : تمام نقاط آکواریوم

اندازه : ماکروهای نر تا 6 اینچ ( 15 سانتی متر ) و ماکروهای ماده تا 3.5 اینچ ( 9 سانتی متر ) رشد می کنند .

رنگ ها : سفید ، آبی و زرد . 

غذا : همه چیزخوار بوده و جلبک روی گیاهان ، حشرات ، حلزون و غذاهای رایج ماهی ها را می خورند . آنها به غذای زیادی احتیاج دارند که بهتر است بخش زیادی از غذای آنها را مواد گیاهی تشکیل دهد . برای این منظور می توان آنها را با نخودفرنگی ، کاهو ، اسفناج و غذاهای خشکی مثل پولکی گیاهی ( نظیر Sera Flora ) تغذیه کرد . هم چنین تخم میگوی زنده یا فریز شده مکمل غذایی خوبی برای آنها محسوب می شود . توصیه می شود به آنها کرم فشرده ( توبی فیکس ) و کرم خونی ندهید .

رایج ترین بیماری آنها می تواند نفخ و بادکردن شکم باشد که بیماری خطرناکی بوده و خیلی سخت درمان می شود . برای جلوگیری از آن می شود کیفیت آب را بالا برده و غذاهای سرشار از پروتئین به آنها نداد .

شرایط تانک : در تانک آنها باید چاله ها ، سوراخ ها و مکان های مخفی شدن بسیاری را با سنگ ها تهیه کرد . هم چنین می توان از مرجان در تانک آنها استفاده کرد . حجم آکواریوم آنها باید زیاد بوده و آب تانک کمی سخت و قلیایی باشد .

رفتار : ماکروها ماهی های جذابی هستند و به راحتی نگهداری و تکثیر می شوند . آنها به شرایط دمایی خاصی نیاز نداشته و در دماهای مختلفی قادر به زندگی هستند . ماکرو برای افرادی که مایلند از تانک دسته جمعی نگهداری کنند مناسب بوده و با ماهیان زیادی سازگار است . از عادت های آنها هم می توان به جستجوی کنجکاوانه ی آنها بین شن ها و چاله ها اشاره کرد که این کار را توسط دهان و دندان تیز خود انجام می دهند . هم چنین ممکن است ماکروها گیاهان را از ریشه در بیاورند که می توان از گیاهان مقاومی چون cryptocoryne  و Arubias در تانک آنها استفاده کرد .  

تشخیص جنسیت : معمولاً نرها از ماده ها بزرگتر بوده و لکه های قهوه ای یا مشکی روی بدن نرها تیره تر از ماده هاست . اغلب رنگ چشم و دهان نرها مایل به قهواه ای می باشد .  

نحوه تکثیر : برای ترقیب آنها به جفت گیری و آماده سازی آنها برای تکثیر تعدادی ماکرو را به نسبت 1 نر به 3 ماده در یک تانک قرار داده و آنها را با میگوی نمکی یا لارو پشه تغذیه کنید . بعد از چند هفته در صورتی که PH آب بین 7.8 تا 8.2 و دمای آب 77-82 درجه فارنهایت ( 25-28 درجه سانتیگراد ) باشد به تدریج رفتارهای جفت گیری را در خود نشان می دهند .

نکته : معمولاً ماکروهایی که اندازه آنها 2.5-3 سانتی متر است به بلوغ رسیده و جفت گیری می کنند . 

ابتدا ماکروی نر یک سطح صاف مانند سنگ را انتخاب کرده و ماده را به آن محل جذب می کند . پس از جفت گیری ماکروی ماده تخم ریزی کرده و ماکروی نر تخم ها را بارور می کند . ( تخم ریزی حدود 1 ساعت به طول می انجامد . )  

ماکروها دهان پرور بوده یعنی تخم ها و بچه های خود را در دهان خود بزرگ می کنند ، اما این کار ممکن است برای ماکروی ماده مضر باشد ، چرا که در طول دوران نگهداری از بچه ها ( حدود 4 هفته ) ماکروی ماده غذا نخورده یا به مقدار بسیار کمی غذا می خورد که این می تواند موجب تضعیف ماکروی ماده شود . به همین جهت توصیه می شود پس از بارور شدن تخم ها والدین را از تانک خارج کرده و به تانک دیگری منتقل کنید .  در این مدت بچه ها از کیسه ی چربی زیر شکم تغذیه می کنند ولی پس از چند روز با تمام شدن کیسه ی چربی آنها باید بچه ها را با آرتمیا تغذیه کنید . پس از دو هفته از تولد بچه ماکروها دم و نوک آنها نمایان شده و پس از سه هفته بدن آنها شکل می گیرد .

توجه : ماکروهای کوچک 10 تا 15 بچه و ماکروهای بزرگ 25 تا 30 بچه را در دهان خود پرورش می دهند

ونوستوس یا سیچلاید زرافه ای

ونوستوس یا سیچلاید زرافه ای: 

 

نام های مشترک : ونوستوس ( Venustus ) ، سیچلاید زرافه ای (Giraffe cichlid ) و کالینگو (Kalingo )

نام علمی : Nimbochromis venustus

خانواده : سیکلیده ها

زیستگاه اصلی : دریاچه مالاوی

اندازه : حداکثر 10.5 اینچ ( 26 سانتی متر ) در اسارت رشد می کند که در زیستگاه اصلی خود ، بزرگتر هم می شود .

جایگیری در آکواریوم : در میانه و مناطق پایینی آب شنا می کند .

خصوصیات فیزیکوشیمیایی : دما = 82-73 درجه فارنهایت ( 28-23 درجه سانتیگراد )- pH = 6.6 – 8.6  - سختی آب = 6-10 درجه ی dH

تشخیص جنسیت : رنگ آبی بدن سیچلاید های زرافه ای نر روشن تر است یا رنگ زرد با نقش های مات روی بدن دارند ولی ماده ها رنگ طلایی با نقش های معمولی روی بدنشان دارند .

ونوستوس های نر می توانند از زرد به آبی تغییر رنگ دهند یا همیشه آبی رنگ باشند ، اما همه ی نقش های زرافه را در زمینه ی بدن داشته و رنگ زردی که از بینی آنها شروع شده و در طول باله ی پشتیشان ادامه دارد .

بدن سیچلاید های زرافه ای ماده و جوان خال های قهوه ای دارد که در ماده زردی کمی هم در روی سر ، باله ی مقعدی و نیمه ی پایینی بدن مشاهده می شود . نیمه ی پایینی باله ی دمی ماده ها هم زرد بوده و باله ی پشتی آنها نوکدار و روشن است .

ونوستوس های جوان شبیه ماده ها هستند ولی زمینه ی بدنشان رنگ روشن تری دارد ( تقریباً نقره ای سفید ) .

تولید مثل : ونوستوس را می توان در اسارت هم تکثیر کرد که برای این منظور یک گروه 6 تا 8 تایی از ونوستوس های جوان را در تانک قرار داده و اجازه دهید با هم رشد کنند .

همانند بسیاری از سیچلاید های آفریقایی پرخاشگر دیگر ، بهتر است آنها به نسبت دو تا سه ماده برای هر نر در آکواریوم نگهداری شوند تا مانع از پرخاش آنها به سبب متمرکز شدن نرها روی یک ماده شوید .

برای آنها در تانک مکان های مخفی شدن زیادی را فراهم کنید تا در زمان جفت گیری خیلی پرخاشگری نکنند . تانک تکثیر هم برای یک نر و چند ماده  باید حداقل 125 گالن ( 470 لیتر ) حجم داشته باشد

آنها یک سنگ صاف یا تخته سنگ را برای تخم ریزی ترجیح می دهند ، البته باید مطمئن شوید که مکان تکثیر آنها در جریان بالای آب قرار نداشته باشد ، چرا که تخم ها از سطح خارجی بارور می شوند .

در هنگام جفت گیری رنگ آنها شبیه ماهیان آب شور شده که خیلی پررنگ و زیباست .

آنها دهان پرور هستند و ماده ها تخم ها را در دهانشان نگهداری می کنند . یک ونوستوس ماده می تواند 60 تا 120 تخم را در دهان خود  بیش از یک ماه نگه دارد . و بچه های هچ شده را تا 10 روز در دهانش پنهان می کند .

در صورتی که تانک آنها خیلی شلوغ باشد ، تخم ها را نگه نداشته و آنها را رها می کند .

سیچلاید زرافه ای ماده حدود دو هفته تخم ها را در دهان خود پرورش می دهد که بهتر است ماهی نر را از آنها جدا کنید ، چرا که نسبت به خوردن بچه ها و تخم ها بیمی ندارد .

بچه ها می توانند پولکی فشرده بخورند و خیلی سریع رنگ گرفته و رشد می کنند .   

تاریخچه کشف :

 ونوستوس یا سیچلاید زرافه ای در سال 1908 توسط بولنگر ( Boulenger ) شناخته شد که آنها مختص دریاچه مالاوی ( Lake Malawi ) هستند و در بیش تر جاهای این دریاچه و تا عمق 50 پا ( 15 متر )  یافت می شوند که بیش تر در فضاهای باز و شنی جایگیری می کنند .

توصیف ماهی : بدن آنها بلند و محکم است .

آنها در هر طرف بدن روزنه ی بینی داشته که جمعاً دو روزنه آنها را قادر به داشتن حس بویایی می کند به این صورت که آب را مکیده و خارج می کنند و بعد از نمونه برداری از آن شروع به بو کردن می کنند که همه ی اینها بسته به چگونگی احتیاج آنها به بو کشیدن در آب در مدت بسیار کمی صورت می گیرد . این خصوصیت آنها در ماهیان آب شوری مثل Damselfish و سیچلاید ها هم وجود دارد .

رنگ : همانند اسمشان رنگ و نقش بدن آنها شبیه بدن زرافه بوده که معمولاً یک بدن سفید و زرد با خال های قهوه ای بزرگ دارند . اغلب نرهای ونوستوس در زمان آمادگی برای جفت گیری رنگ آبی به خود می گیرند که میزان رنگ آبی سر آنها خیلی بیش تر است .

رفتارهای اجتماعی : ونوستوس برای تانک جمعی مناسب نیست ، چرا که ماهی پرخاشگری است .

آنها شکارچی های پرخوری هستند ، اما کمتر پرخاشگری خود را نشان می دهند . بهتر است در تانک آنها تنها ماهی های همین گونه و یا سیچلاید ها نگهداری شود .

آنها را نباید با Mbuna ها ( سیچلاید هایی که در سنگ های کوچک جایگیری می کنند . ) در یک تانک نگه داشت و بهتر است آنها را به صورت گروه های 6 تا 8 تایی شامل یک نر و چندین ماده نگهداری کرد ، چرا که در اینصورت یک گروه تشکیل می دهند . هرگز دو نر ونوستوس را در یک تانک نگهداری نکنید ، چرا که آنها با هم ناسازگار بوده و منجر به مرگ یکی از آنها می شود . ( مگر اینکه تانکشان خیلی بزرگ باشد . ) و آنها را در تانک سیچلاید های آرام و صلحجو نگهداری نکنید .

سازگاری : در آکواریوم سیچلاید ها ، ونوستوس پرخاشگر است و تنها تانک جمعی ای که در آن سیچلاید های بزرگتر باشند برای آنها مناسب است . به طور کلی هر سیچلاید کوچکی می تواند غذای آنها محسوب شود .

غذا : در طبیعت آنها سیچلایدهای کوچک را با روش ماهرانه ای شکار می کنند ، آنها در شن ها پنهان شده و ساکن می مانند تا هنگامی که ماهی کوچکی به آنجا وارد شد ، آن را شکار کنند .

اما در آکواریوم آنها همه چیزخوار بوده و در آکواریوم بهترین غذاها برای آنها غذاهای پروتئینی است .

آنها می توانند غذاهای زنده فریز شده ، کریل ( Krill ) خشک فریز شده ، غذاهای دانه ای و سایر غذاهایی که ماهیان گوشتخوار با آنها تغذیه می شوند را بخورند .

گاهی اوقات هم می توانید به آنها ماهی خوراک دهید ، البته با این کار حس وحشی گری آنها تقویت شده و به شکار ماهی خوراک می پردازند و این سبب پرخاشگری آنها به سایر ماهی ها هم می شود . البته آنها برای تامین کلیه ی مواد مورد نیاز بدنشان به غذاهای گیاهی هم احتیاج دارند .

سیچلاید های زرافه ای جوان ( 3 تا 4 اینچی – 7 تا 10 سانتی متری ) می توانند پولکی بخورند ولی پولکی آب آکواریوم را خیلی کثیف می کند .

بهتر است به بالغین دو بار در هفته غذای فریز شده بدهید .

توجه : آنها آنقدر غذا می خورند تا معده آنها متورم شود و به همین دلیل باید مراقب باشید که بیش از حد معمول به آنها غذا ندهید . تورم شکم آنها به این دلیل به نفخ مالاوی ها (Malawi bloat ) معروف است . البته این بیماری به سبب نبود مواد گیاهی مناسب در غذای آنها و تغییر وعده های غذایی هم رخ می دهد که می توان به راحتی از آن پیش گیری کرد .

تانک مورد نیاز : ونوستوس های کوچک به یک تانک 70 گالنی ( 264 لیتری ) نیاز دارند ولی آنها خیلی سریع رشد کرده و تانک 125 گالنی ( 472 لیتری ) مناسبشان خواهد بود .

شرایط آب : آنها هم در آب شیرین و هم در آب شیرین شورمزه ( مخصوص ماهی های اسکات ، آنجل مونو و ... ) به خوبی زندگی می کنند ولی به جریان آب و فیلتراسیون قوی در تانک نیازمندند . کیفیت پایین آب سبب خرابی چشم آنها می شود .

حرکت آب که سبب گردش سیجلایدها در آب و مقاومت آنها می شود برای آنها خوشایند است و سبب تبخیر آب شده که قلیایی شدن آب را به دنبال دارد . ( آب قلیایی آب مورد علاقه ی آنها بوده و در آب قلیایی املاح بیش تری در آب محلول است . )

pH آب را برای آنها بیش تر از 7 نگهدارید . البته آنها می توانند pH کمتر از 7 را تحمل کنند ولی بهترین pH برای آنها 8 است .

کیفیت آب تانک سیچلاید های مالاوی به سرعت کاهش می یابد که باید هر هفته 10 تا 20 درصد از آب تانکشان را با آب جدید جایگزین کنید .

شرایط تانک : زیر لایه ی شنی آکواریوم می تواند احساس در طبیعت بودن را به ونوستوس ها بدهد که شن های مورد استفاده برای تانک آنها باید هم شامل شن های مورد استفاده برای ماهیان آب شیرین و هم شن های مورد استفاده برای ماهیان آب شور باشد ، چرا که اگر بخواهید pH آب را بالا نگهدارید ، شن های آب شور این کار را انجام می دهند .

آنها به فضای باز زیادی احتیاج دارند و می توانید با استفاده از چند صخره و سنگ و چوب چاله ها و حفره هایی برای پنهان شدن آنها ایجاد کنید . 

 رفتارهای غریزی : آنها علاقه ی زیادی به حفر شن ها دارند و به همین دلیل باید مطمئن شوید که سنگ ها و صخره هایی که کف آکواریوم قرار گرفته کاملاً روی شن ها را نپوشاند .  

ونوستوس ها برگ های گیاهان آب شیرین را می خورند ، ولی گیاهانی هم هستند که آنها نمی خورند ولی چون ونوستوس ها شن ها را حفر می کنند ، گیاهان در آب معلق شده که برای جلوگیری از این ، باید ریشه ی گیاهان را خوب در شن ها محکم کنید .

سیچلاید زرافه ای ماهی خیلی محبوبی بین گونه های سیچلایدهایی است که در آکواریوم نگهداری می شوند . البته آنها خیلی پرخاشگر بوده و به همین دلیل سیچلاید دارها و ماهی دارها آنها را خیلی ارزان تهیه می کنند .

به طور کلی نگهداری از سیچلاید زرافه ای آسان بوده و آکواریوم دارها متوجه شده اند که سیچلاید زرافه ای شکارچی خوبی بوده و به فضای زیادی در تانک احتیاج دارد .

رفتار جالب سیچلاید زرافه ای سبب شده که نسبت به سایر سیچلاید ها محبوبیت بیش تری داشته باشد ؛ آنها در شن ها خوابیده و خودشان را به حالت مردن معلق می کنند و زمانیکه ماهی های کوچک برای خوردن ماهی که در ظاهر مرده می آیند ، سیچلاید زرافه ای حمله کرده و آنها را می خورد .

سیچلاید های زرافه ای می توانند تا 10 سال عمر کنند .

Electric Yellows

Electric Yellows

Common Name: Electric yellow, Blue streak hap, Yellow Lab, Electric Yellow Lab, Lemon Yellow, Labidochromis tanganyicae, Labidochromis Yellow,
Labidochromis electric yellow, Canary cichlid

Scientific Name: Labidochromis caeruleus

Size (cm) M/F: 13/8 Electric yellows are a dwarf species

Habitat: Labidochromis caeruleus is endemic to Lake Malawi and is found in two distinct biotopes. Groups can be found along rocky shorelines at depths ranging from 10 to 40m and in shallower waters amongst beds of Vallisneria spp. Although yellows have a very wide distribution in the lake, wild specimens are very rare. The yellow morph (common in Australia) occurs between Charo and Lion’s Cove in the north.

Temperature Range: Not particular, range between 24C – 28C

Min. Tank Requirement: Large aquariums are best, in excess of 250L for a group with a sex ratio of 1 male to every 3-6 females. A hard water, alkaline chemistry should be provided, with parameters of pH 7.6-8.6, GH 7 plus and a KH 10-12 a must. The tank décor should reflect the natural habitat ie. holey rock with cave structures, providing suitable places for shelter and spawning, as well as open areas for swimming. I prefer to use coarse lime sand as a substrate, although sand, crushed coral and crushed marble are all suitable. Clumps of Vallisnera spp. are welcomed, thus providing vegetable matter to supplement their (largely) vegetarian diet. I have also added some wood to the tank upon which useful algae attaches. The hardness is not greatly affected because of the buffering capacity of my substrate and limestone rockwork.

Food: L. caeruleus is an omnivore, feeding primarily upon plants, algae, insects, snails, small crustacea (and their larvae) and molluscs. The teeth of the Labidochromis are long and pointed. They perform like tweezers, prying their prey out of tiny fissures in the submerged rock face however, in the aquarium. These fish need be fed a wide assortment of foods that include a large amount of vegetable matter. A good spirulina/vegetable based flake food (OSI, HBH, Sera Flora) with occassional frozen/live brine shrimp supplements provides most of their dietary needs. Shelled peas, lettuce and spinach are welcomed. L. caeruleus are very susceptible to Malawi bloat, a disease that is difficult to treat and usually fatal. Less than adequate water conditions and a high protein diet will lead to disaster. Do not feed them Tubifex or blood worms. As mentioned earlier, they love to graze upon algae and nibble plants.

Breeding: Both sexes of this species are similarly coloured. A dominant adult male is very easy to identify. Apart from the yellow colouration being more intense than his sub-ordinates, the jet-black anal and ventral fins contrast beautifully against its golden body. The black dorsal is edged with yellow. As the fish ages, it can develop a blackish facemask, which continues along the belly. Often male fish can exhibit a brownish patch between the eye and mouth. Some people have suggested that only the males possess a back bar through the eye, although I have found this to be unreliable. Subdominant males are harder to sex because the black pigment is less pronounced, thus making it difficult to tell them apart from females. Females tend to have yellow in place of any black on the anal and ventral fins. Fully-grown females are smaller than males of equal age.
Labidochromis caeruleus is one of the easiest mouthbrooders to breed, commonly producing young from an age of about 6 months (at around 5-6cm). Electric yellows spawn in the typical fashion of most mbunas. The male will chose a site and entice the female to join him. The female deposits her eggs at the site where they are fertilized by the male and taken up in turn by the mouthbrooding female. This process will repeat itself several times over an hour or so. She will then retire to a secluded area and incubate the eggs in her bucchal cavity for about 3 weeks. I have found yellows to be tenacious “holders” of their eggs and fry. The number of fry is generally quite small, with young females producing 8-10 fry and older, more experienced fish producing up to 30. This fish has been produced in sufficient numbers that it is readily available in almost any store that carries African cichlids. There is always a ready market for any fry produced.

Temperament/Notes: The yellow Labidochromis is an aquarium favorite not only because of its brilliant color but also because it is relatively peaceful. Squabbles between yellows are rarely serious and resulting injuries are rare. Even mouth brooding females can be left to enjoy relative peace within the colony. However, rival males can become quite aggressive towards each other if over crowding occurs. I keep one of my colonies with a group of Ps. sp. “acei Tanzania”. They look fantastic together and are very compatible.

History: Geoffrey Fryer first described this species in 1956 during his time at a fisheries station on Nkhata Bay. The species name caeruleus translates in English to the word blue, reflecting the colour of the first specimens that he observed. The blue variants of Labidochromis caeruleus mainly occur between Undu Reef and Thumbi Point. The “electric yellow” morph is just one of almost a dozen different morphologies seen in this species throughout the lake, including a blue morph for which it is named. The yellow Labidochromis is a geographical variant of L. caeruleus that has a much wider distribution on both sides of the lake. The yellow color variant is not present in all populations between Charo and Kajizingi. The population of L. caeruleus along the northern shore of Nkhoso Point, is pure white. Lion’s Cove, a very narrow and deep bay about 15 miles north of Nkhata Bay, is home to two different populations. Along the northern part of the bay, the fish are more yellow than that found along the southern side. The latter morph has yellow on the upper part of the body but white on the lower half. South of Kajizingi all populations known are pure white.
In the late seventies and early eighties there were three exporters operating in Malawi: Stuart Grant, Eric Fleet and Norman Edwards. Edwards was able to get two live specimens, a male and a female, out of the country in 1980. They were included in a shipment going to Swedish importer, Stig Jansson, in Stockholm. It was Pierre Brichard who first recognized the commercial potential of these fish. Jansson relinquished the pair to him and Brichard was able to produce a spawn. Once he had accumulated over 1000 offspring (1986) he began selling the yellows under the name Labidochromis “tanganicae”.
It wasn’t until 1986 that Stuart Grant first saw the yellows. Due to logistics he decided that it was unviable to collect the fish for export. Years later (around 1990) Grant decided to breed the fish at his fish station at Kambiri point. Unfortunately most were killed when an earthquake all but destroyed the ponds in which they were housed. He decided not to continue the breeding program and sent the remaining few specimens to colleague Gary Kratochval in the USA. Between 1980 and 1990 there were no exports of wild caught specimens and the majority of pond and tank raised yellows in the hobby had all derived from the single pair that Brichard bred. This colour variant while more rare in the lake, enjoys a distribution in the hobby that would easily outnumber the wild population by probably several hundred-fold.

Line breeding and variations amongst aquarium bred fish: Photographs taken of L. caeruleus in the wild show marked variation amongst individuals. Electric yellow colouration is also widely affected by diet and medications. Some processed foods have the ability to turn the fish a muddy colour whilst fish that are fed natural (carotene) colour enhancement food tend to become peach/pale orange in appearance. I have seen fish treated with Ivomec (worming medication) turn a greenish black. Colour is also affected by stress induced through “less than ideal” water conditions, bullying, change of tank or illness.
Line breeding involves the selection of the more desirable traits in a species and retaining them. There have been many attempts to intensify the yellow coloration, strengthen the black markings on the dorsal, lessen the black “blotching” etc. in electric yellows. Unfortunately for the species, the opposite has also occurred. Many people flood the market with poor quality fish, thus “muddying” the limited gene pool in Australia. This is largely due to ignorance on the part of the hobbyist and the undiscerning buyer at the local LFS.
For almost 5 years I have tried to gather electric yellows from all over Australia to strengthen the gene pool amongst my colonies. I have witnessed a range of colour variations: very pale (almost white) fish to pale yellow to a rich yellow to orange specimens. The dorsal markings carry similar diversity. Fish that exhibit a lack of black on the dorsal seem to be popping up with increasing frequency over the past few years. This is possibly due to a number of breeding exercises whereby hobbyists have been trying to capture the dark yellow trait. By selecting the best body colour, they have forgone the black dorsal in order to gain better yellow in their fry. These fry are then put back to fish that possess the black dorsal. This has then led to many fish exhibiting thin black dorsal markings. In many cases, the black line is discontinuous along the dorsal. With such a limited gene pool in Australia it is important to concentrate on selecting fish that display the best characteristics of this species. Those who feel that line breeding is unethical may wish to reflect upon the early work of Pierre Brichard. He demonstrated that a fish can be bred for hundreds of generations and still retain is beauty and fitness. In fact, some of the most spectacular fish you will ever see have been line bred. I have noticed that imported wild fish are now turning up in the US…hopefully they will make their way here too!
Below is a collection of photographs that display many of the variations within this beautiful and arguably most popular aquarium cichlid of all time.

The two photos on the left are of males. The vertical eye bar that is sometimes useful in sex determination is quite prevalent. The bottom right photo shows a holding female. Note the absence of black on her pelvic fins.

The fish in the top left show a uniform deep yellow colouration over the entire body. Top right photo illustrates a soft yellow/orange morph with a thin black dorsal line. Bottom left denotes fish with a lot of black blotchiness throughout the body and “muddy” face mask. The bottom right shot displays small areas of white extending from the caudal region on the flank an under carriage.

The wide black dorsal band is preserved in this specimen. The fry to the right are yet to achieve their full colour. The bottom photos show a bright orange fish (the only one that I have ever seen). It clearly contrasts it’s yellow tankmate. It is a naturally occuring morph and has not had colour inducing foods.

The top two and bottom right pictures show pale fish with colour between yellow and orange. Note the very thin black line in the dorsals. The bottom left photo shows a yellow fish, with a broarder black dorsal line, above a pale yellow/orange one.

Top left is not a great shot but it shows the diminished dorsal marking very well. Bottom left picture shows the variation in belly colour between two fish.

A gorgeous colony of adult fish. Bottom pictures show juvies and fry. There is always demand for good quality electric yellows

Top two pictures show some very white electric yellows

ماهي سیچلاید زندانی زنداني

  زندانی:

نام : سیچلاید گوره خری یا سیچلاید زندانی

نام علمی : Cichlasoma Nigrofasciatum

خانواده : Cichlidae

زیستگاه اصلی : باتلاق ها و دریاچه های افریقا و امریکا  

اندازه : حداکثر 15 سانتیمتر

تانک مورد نیاز : حداقل 100 لیتر

خصوصیات فیزیکوشیمیایی : دما = 28- 22 درجه سانتیگراد – PH = 7.5-8

سطح شنا : قسمت پایینی آب

غذا : تقریباً همه چیز خوار بوده و برای تغذیه آنها می توان از غذاهای خشکی نظیر لوفاک و یا غذاهای فریز شده همانند دل و جگر گاو و گوسفند + ماهی زنده استفاده کرد .

نکته : سیچلاید زندانی را هرگز با کرم قرمز تغذیه نکنید ، چون قادر به هضم آن نبوده و موجب انسداد روده و در نتیجه مرگ آن می شود .

رفتار : پرخاشگر ، قادر به نگهداری با سیچلاید های بزرگتر از خود ( دهان آتشین ، جک دمپسی و سایر سیچلاید های آمریکایی )

سیچلاید زندانی یکی از شجاع و قوی ترین سیچلاید ها به شمار می رود که بر خلاف جثه ی کوچک خود حتی در مقابل ماهی های بزرگتر از خود هم از خود دفاع کرده و برای آنها وحشت ایجاد می کند .

آنها دو رنگ اصلی ، یکی صورتی مایل به نارنجی و رنگ سفید با راه راه مشکی دارند که اگر دو تا سه بار در روز تغذیه شوند تا 10 سال و بیش تر هم عمر می کنند .

نکته : بعضی سیچلاید ها به رنگ نارنجی هم وجود داشته که آنها اصلاح شده توسط انسان می باشند .

تذکر : هرچه رنگ سیچلاید های زندانی پر رنگ تر باشد ، تهاجم آنها بیش تر بوده و وحشی ترند .

شرایط تانک : در تانک از مکان های بیش تری برای مخفی شدن آنها استفاده کنید . برای این منظور می توان از سنگ ، کوزه سفالی و یا گیاه طبیعی بهره برد . ضمناً آب تانک هر هفته سیفون شود .

تشخیص جنسیت : به طور کلی در زمان بلوغ علائمی در مورد تشخیص جنسیت آنها وجود دارد که به شرح زیر است :

1- نر ها یک غوز بلند در سر خود داشته و معمولاً بدن و دم بزرگتری نسبت به ماده ها دارند و دم پایینی نرها خال های بیش تری دارد .

2- رنگ ماده ها از نر ها روشن تر بوده و تمایل بیش تری به زندگی در جمع دارند .

3- ماده های از نرها کوچکتر بوده و معمولاً یک خال قرمز روی شکم دارند .

نکته : تنها در زمان تکثیر سیچلاید های زندانی زنگ ماده تیره می شود .

نحوه تکثیر : تکثیر سیچلاید های زندانی خیلی ساده بوده و حتی اگر یک جفت از آنها را داشته باشید به راحتی جفت خورده و تخم گذاری می کنند . اما اگر به طور حرفه ای قصد تکثیر آنها را دارید ، ابتدا مقداری از آنها را ( نسبت نر ها به ماده 3 به یک ) در یک تانک قرار داده و چند مکان برای مخفی شدن آنها قرار دهید .

 پس از مدتی علائمی در آنها ظاهر می شود که به صورت زیر است :

1- جفت مورد نظر یک گوشه ( معمولاً درون کوزه یا جای تاریک ) را انتخاب کرده و مانع از ورود سایر ماهی ها به آنجا می شوند .

2- فک ها را در هم قفل کرده و چند ثانیه نگه می دارند . ( البته ممکن است در مواقع دعوا هم این علامت را از خود نشان دهند که در صورت دعوا ، قفل کردن لب ها در هم با ضربه زدن به یکدیگر صورت می گیرد . )

3- رنگ ماهی ماده کمی تیره شده و شکم آن متورم می شود .

پس از مشاهده ی چنین علائمی جفت مورد نظر را به یک تانک حداقل 50 لیتری منتقل کرده و دما را 2 درجه افزایش دهید . هم چنین چند سنگ صاف و به خصوص کوزه در تانک قرار دهید تا به دلخواه روی یکی از آنها تخم ریزی کند . در آب تانک هم به ازای هر 4 لیتر یک قطره ضدعفونی بریزید تا از خراب شدن تخم ها جلوگیری کند .

نکته : اگر آنها را به تانک دیگر منتقل نکنید ، در همانجا از تخم ها مراقبت کرده و آنقدر از تخم ها مراقبت کرده و غذا نمی خورند تا ضعیف شده و بمیرند .

پس از تمیز کردن سنگ یا کوزه شروع به تخم ریزی می کنند که معمولاً بین 60 تا 100 تخم در هر بار می گذارند . در بعضی موارد حتی والدین تخم ها را توسط دهان خود حمل کرده و به جای امن تری می برند و سیچلاید نر بلافاصله آنها را بارور می کند .

تذکر : در برخی موارد به دلایلی سیچلاید های زندانی تخم ریزی نمی کنند که می توان با انجام تغییرات زیر آنها را راغب به تخم ریزی کرد :

1- تعویض 20 درصد آب در هر روز به مدت یک هفته

2- افزایش دمای تانک تا 2 درجه سانتی گراد

3- افزایش وعده های غذایی و استفاده از غذاهای پر انرژی

پس از 3 روز بچه های سیچلاید متولد شده که معمولاً تا 3 الی 4 روز از کیسه ی چربی استفاده کرده و نیازی به تغذیه ندارند

اما اگر والدین را پس از تخم ریزی از تانک جدا کنید ، بعد از تمام شدن کیسه ی چربی نیاز به تغذیه توسط شما داشته و در صورت جدا نکردن والدین از تانک 18 الی 20 روز  بچه ها را تغذیه کرده و حتی برخی اوقات آنها را در دهان خود نگهداری می کنند .

معمولاً هم اگر خطری حس کنند فوراً بچه ها را با دهان حمل کرده و به یک چاله از شن یا کوزه منتقل می کنند .

والدین تا زمانی که طول بچه ها به 5 میلی متر برسد از آنها نگهداری می کنند .

تقریباً پس از 4 ماه بچه ها به بلوغ رسیده و می توان آنها را تکثیر کرد .

نکته : برای تغذیه ی بچه سیچلاید ها حتماً از تخم میگوی زنده شده استفاده کنید .

پرت فیش ( طوطی ماهی )

پرت Parrot: 

 

نام : پرت فیش ( طوطی ماهی )

دلیل نامگذاری : نام آنها به دلیل شباهت دهان آنها به نوک طوطی می باشد  

اندازه : تا 25 سانتی متر رشد می کند .

انواع : پرت خونی – پرت قرمز و رنگهای دیگر پرت  

تغذیه : غذاهای خشکی مانند لوفاک و غذاهای زنده مثل ماهی خوراک ( طعمه ) و میگو

خصوصیات فیزیکو شیمیایی : دما 25 درجه سانتی گراد – PH=6.5

سازگاری : قابل نگهداری با سیچلاید ها و اسکار + سایر گوشتخواران بزرگتر از خود

اول ببینیم پرت چیست ؟ پرت یک آبزی دورگه است که از تولید مثل دو نوع از سیچلاید ها به وجود می آید : سورم + میداس سیچلاید یا روح ماهی – سورم طلایی + روح ماهی – میداس سیچلاید + سیچلاید سر قرمز .  هر رنگ از پرت ها توسط یکی از جفت های ذکر شده به وجود می آید  .

اما Hoplarchus Psittacus   یک پرت واقعی است که یک سیچلاید سر بزرگ می باشد و در رودخانه ی آمازون و رود اورینوکو در جنوب آمریکا زندگی می کند .

نر های این نوع تا 5/1 متر طول دارند ، اما این ماهی بسیار کمیاب است .

اما ما در مورد دیگر پرت ها که در آکواریوم نگهداری می شوند  صحبت می کنیم .

رفتار : مردم این ماهی را یک فرجام گر می شمارند چون آنها از حرکت دیگر ماهیان در تانک جلوگیری می کنند .

تانک مورد نیاز : آنها به یک تانک حداقل 120 لیتری نیاز دارند که توسط چوب ها ، سنگ ها و گیاهان پوشانده شده باشد .  

اما یک نکته ی مهم که در مورد پرت ها وجود دارد اینست که آنها حفار های بسیار ماهری می باشند .

یعنی شن های موجود در تانک را حفر کرده و مخفی گاه هایی برای خود می سازند . ( البته نباید از قرار دادن شن برای آنها جلوگیری کنید چون آنها به چنین کاری نیاز داشته و به جز زمان توید مثل در سایر موارد این کار را یک تفریح می شمارند .

ممکن است در ابتدای خرید این ماهی تصور کنید که ماهی ترسو و خجالتی است ، اما این یکی از عادت های پرت هاست و آن ها پس از گذشت حدود یک هفته تغییر رفتار داده و با ماهیان کوچکتر از خود به ستیز می پردازند .

در مورد نگهداری آنها را میتوان تکی یا در گروه نگهداری کرد و هیچ فرقی در آن مشاهده نمی شود . در ضمن آن ها حدود 10 سال عمر می کنند که نسبتاً سن خوبی است .  

پرت ها را می توان یکی از کند ترین شنا کننده ها شمارد چون آنها ستون فقرات خمیده و باله های کوچکی دارند .

پرت

بارب (تايگر)

 

انواع بارب ها شامل تایگر بارب، گرین بارب، رزی بارب، شوبرتی بارب و بارب زرد از جمله باربهایی هستند که در ایران بخوبی قابل تکثیر و پرورش هستند. زندگی تمام باربها با همدیگر شباهت دارند. اگر با غذاهای زنده و مقوی خوب تغذیه شوند، تعداد زیادی تخم می ریزد و هر ده روز یک بار میتوان از آنها تخمگیری کرد. اگر به روش صحیح و در سطح بالا این ماهیها را پرورش دهید، از نظر اقتصادی پر سود است. بسیار آسان و ساده می توانید از باربها تخمگیری نمائید و بخوبی آنها را پرورش دهید. ماهیهای بارب بسیار مقاوم، سرسخت و پرتحرک هستند و معمولاً باید بصورت گروهی از آنها تخمگیری شود.
ماهیهای مولد بهتر است از ماهیهای جوان، با نشاط، سالم و از شاه ماهیها انتخاب شوند. سن بلوغ باربها شش ماهگی است و قبل از تخم ریزی باید ماهی های نر از ماده حداقل 10 روز جدا نگهداری شوند. تا تمایل و علاقه آنها نسبت به همدیگر شدید تر و تعداد تخم بیشتری ریخته شود در این مدت باید تمام شرایط نگهداری بخوبی کنترل شود.
باربها چون پرخور هستند باید اکسیژن زیادی در آکواریم آنها باشد. چنانچه با کمبود اکسیژن مواجه شوند، خیلی سریع تلف می شوند. دیده شده است، تعداد زیادی از مولدین بارب در اثر کمبود اکسیژن و عدم دقت کافی در نگهداری آنها تلف شده اند و چرخه تولید آنها چندین ماه به تعویق افتاده است.
برای پیشگیری و احتمال بروز چنین حالتی بهتر است همیشه هر ماه تعدادی از باربهای جوان و شاه ماهی ها را جدا کنید و بعنوان ماهیهای مولد برای آینده نگهداری کنید تا چنانچه چنین مشکلی پیش آید در کمترین زمان باربهای جوان را بتوانید جایگزین کنید. باربها در آکواریم بخوبی تکثیر می شوند. معمولاً یک گروه که تعداد ماده ها 5 عدد و نرها 7 عدد باشد با همدیگر قرار می گیرند و گروهی تخم ریزی می کنند. برای تخم گیری از باربها  ابتدا باید شرایط آب آکواریم با آب سختی بین 3 تا 5 درجه DH آماده شود. قفس توری به اندازه آکواریم داخل قرار می گیرد بطوریکه حداقل 5 سانتی متر از کف آکواریم بالاتر باشد. سنگ هوا برای تأمین اکسیژن داخل آن قرار می گیرد.


معمولاً ماده ها زودتر  داخل آب گذاشته می شوند و پس از چند ساعت نرها هم به آنها معرفی می شوند. چند شاخه گیاه می تواند محیط را آرام و محرک خوبی برای تخم ریزی ماهیها بحساب آید.
بهتر است محیط آکواریم بطور طبیعی تاریک شود و ماهیها شب را آرام و بدون مزاحمت پشت سر بگذرانند. در سپیده دم فردا صبح تخم ریزی با تعقیب نرها به دنبال ماده ها شروع می شود و هر نوبت تعدادی تخم از چشمه های توری عبور می کنند و به کف آکواریم می روند و تا حدود ساعت 12 ظهر تخم ریزی ادامه خواهد داشت. بعد از پایان کار باید مولدین را از آکواریم خارج کنید  چنانچه برای 10 روز آینده مجدداً می خواهید از آنها تخمگیری بعمل آورید نرها را از ماده ها بطور جداگانه نگهداری کنید.
( ماهیها مولد بهتر است با غذاهای زنده و مقوی تغذیه شوند. تا آن مقداری که از توان و انرژی و نشاط را از دست داده اند جبران شود.)
سپس به آکواریم تخمها داروی متیلن بلو اضافه کنید تا از حمله قارچها و خراب شدن و فاسد شدن آنها جلوگیری شود.
معمولاً تا 24 ساعت بعد تخمها باز خواهند شد و لاروها به کف و دیواره ها می چسبند و حرکت خیلی آرام و کمی دارند. کیسه زرده لاروها غذای دو روز آنها را تأمین می کند و روز سوم باید به آنها غذا داد. بهتر است از قبل پیش بینی کرده باشید و تخم میگو باز کنید، بطوریکه همزمان با صبح روز سوم نوزادان میگوی تازه از تخم درآمده و ریز داشته باشند تا بخوبی تغذیه شوند. در این مراحل برای لاروها آب معمولی آماده شده بهتر است زیرا لاروها برای رشد و جذب مواد غذایی و سوخت و ساز بدنشان ( متابولیسم ) به املاح موجود در آب احتیاج دارند.
آب آکواریم لاروها هرگز نباید آلوده و کثیف و کدر شود. میزان اکسیژن محلول در آب همواره باید به اندازه کافی باشد. از اضافه ریختن غذا به داخل آکواریم جداً پرهیز کنید. مشاهده شده است نوزادان میگو که بعنوان غذا برای لاروها به آکواریم اضافه می شوند زیادتر از مصرف بوده است و در آکواریم بعد از چند ساعت در آب شیرین نوزادان میگو تلف و سپس تجزیه می شوند که این امر علاوه بر آلودگی آب و نقصان اکسیژن، باعث تلفات سریع لاروها خواهد شد.
از طرفی منبع رشد انواع بیماریها خواهد بود که علاوه بر آلودگی آب رشد امراض و بیماریها را در بر خواهد داشت. با مشاهده چنین وضعیتی باید بلافاصله قسمتی از آب آکواریم را تعویض نمائید یا اینکه در صورت امکان تمام آب را با آب سالم و مناسب عوض کنید.  

 

طرز تشخیص جنسیت تایگر بارب و گرین بارب ماهی نر:

 1- لب و دهان و باله های ماهی نر آلبالوئی پر رنگ است. رنگ مشکل که بصورت نوار دور بدن ماهی است تیره و پر رنگ است.

 2- بدن ماهی نر کشیده تر، لاغرتر و پررنگ تر است.

 3- جثه بدن ماهی از پهنا نسبت به ماهی ماده کوچکتر است.

 ماهی ماده :

 1- رنگ آلبالوئی بر روی اندامهای ماهی خیلی کم رنگ است و نوار مشکی دور بدن ماهی روشن تر و کم رنگتر است.

 2- بدن ماهی ماده چاقتر و گرد تر است که اگر باله هایش را بطور فرضی حذف کنید گرد شبیه به سکه خواهد شد.

 3- جثه بدن ماهی ماده از پهنا بزرگتر است.

 طرز تشخیص جنسیت رزی بارب و شوبرتی بارب ماهی نر :

 1- معمولاً بعد از بلوغ ماهی نر به رنگ قرمز پر رنگ درمی آید و روی باله پشتی اش خط سیاه ایجاد می شود. 2- نرها دارای بدن کشیده، لاغر و درازتری نسبت به ماده ها هستند. ماهی ماده : 1- ماده ماده خیلی کم رنگ و رنگ قرمز آن روشن است.

 2- ماده ها دارای شکمی بزرگ و چاق هستند که از دو طرف بدنشان بیرون زده است. بقیه باربها معمولاً از روی همین مشخصات قابل تشخیص هستند.

اولاً : ماهی پررنگ تر نر و ماهی کم رنگ تر ماده است. دوماً : ماده ها چاق ترند ولی نرها لاغرتر. سوماً: جثه ماهی های ماده از نرها بزرگتر است.

Cichlasoma Octofasciatum) Jack Dempsey

  Cichlasoma Octofasciatum) Jack Dempsey)

Name
Jack Dempsey
Cichlasoma octofasciatum

Also Known As
Cichlasoma biocellatum (with 2 spots, referring to 2 spots on side)
Cichlasoma hedricki
Cichlasoma nigrofasciatum
Heros octofasciatus

Source
Bogs and slow moving water - Guatemala, Yucatan, Honduras(3)

Water Requirements
Not sensitive.  I have bred these fish in soft, slightly alkaline tap water with no problems.

Temperature
Flexible in temperature, but breeds in the upper 70s.  May not breed at all below around 78 degrees.  Will exist with no problems in a room temperature tank.

Life Span
At least 10 years(1)

Size
Up to 8 inches.

Sex
Males are usually quite a bit larger than females and slightly more colorful, with slightly longer fins.  The fish in the above picture is a male, but the females are very similar.

Feeding
Not picky, my fish ate primarily a variety of dry processed foods.  For some reason, they would not eat Hikara brand foods, though.  I have spiced up the diet with earthworms and the occasional ant or other insect, in the summer months.

Color:
My fish would develop vertical stripes when guarding a spawn.  Otherwise they display a brilliant pattern of metallic colored spots.

Behavior (not breeding)
Male Jack Dempseys will not tolerate the presence of other male Jack Dempseys.  Once mature, I have only been able to keep one male per tank.  I expect you could keep a number together, if you had a large enough tank to house them.  On the other hand, despite the reputation and the name, I found that my fish were very tolerant of other species as long as they were introduced in the aquarium at the same time or before the Jack Dempseys.  For instance, Giant Danios make excellent tank mates.  When not defending a spawn or fry, I have found that Jack Dempseys are shy, skittish fish.   They would come out to eat, but general hung out around whatever cover they could find.  Except for their digging, I have found that Jack Dempseys do not bother plants very much.  Males can be rough on females.  I had to resort to using the disparity in size to protect the females.  I added a tank divider with a couple of holes just large enough to allow the female to pass from side to side at will.  The larger male could not fit through the hole and was limited to one side of the tank, where the female could join him, if she wished.

Breeding Behavior
These fish exhibit classic Cichlid open spawning behavior.  I recommend a temperate of around 78 degrees for spawning.  They may not spawn at lower temperatures.  The males can be really tough on a female that is not ready to spawn, to the point where he may kill her.  Once a pair reach spawning readiness, all other fish in the tank will be driven away or destroyed.  My Jack Dempseys have always cleaned an area on a rock and spawned there.  Mine would not spawn unless a suitable rock was available.  Spawn size is can be over 500 eggs and hatch in 3 days.  Once the spawn hatch, the parents move the fry to small holes dug into the gravel.  I eventually replaced the gravel I was using with sand to allow a better substrate for keeping fry.  Every day the fry are moved to a new hole, until they become free swimming, which occurs in about 10 days.  Parents share duties guarding the spawn and patrolling the general area.  It is interesting to watch how the fish exchange these roles.  They basically exchange spots in a swift motion, timed such that the fish pass each other at the halfway point.  A bit like a fishy changing of the guard.   Some sources say the young eat slime off the sides of the parents, but I noticed very  little of this sort of activity, in my tanks.  Though the fry may nip at their parents sides from time to time, the fry are not dependent upon parental slime, like Discus are.  Parents will keep fry in a bunch by taking strays in their mouths and returning them to the general school.    Young may be able to stay with the parents until the males begin to mature, at which point they will need to be separated.  It appears that the parents crush larger food into small pieces and expel it through their gills for the young to consume.

Overall Recommendation
I kept these fish for several years.   Because of males aggressiveness during pre-spawning, it is hard to keep more than 1 fish per tank without taking extreme measures, like the divider system mentioned in Loiselle's book.  I find it hard to understand why so many fish stores stock these fish, which grow fairly large and can become aggressive in spawning and pre-spawning situations.   In my opinion, to keep more than one in a tank requires special effort and attention.  It may be possible to crowd a bunch together, in which case the aggressiveness is split among a number of fish, though I wouldn't recommend trying it.  Keeping one in a community tank is possible, but the introduction of new fish later on, could be risky.

References
1: Exotic Aquarium Fishes, Dr William T. Innes, I have 19th edition, copyright 1966
2: The Cichlid Aquarium, Dr P.V. Loiselle, I have a copyright 1994 Tetra Press edition
3: Aquarium Atlas, H. A. Baensch, Dr Rudiger Riehl
4: Handbook of Tropical Aquarium Fishes, Dr Herbert R. Axelrod, Dr. Leonard P. Schultz,  I have a 1971 edition.

Photo Gallery

Males can't stand each other presence and make displays hoping to drive the other off.

These displays go on for a few minutes.

If the display fails, they lock jaws to test each others strength.

They twist and turn hoping to overpower the other.

The male is tending the eggs carefully laid on the rock.  The white ones are bad.  The female usually does the brunt of the caring of the eggs.

A swarm of young surround the female who is wearing her spawning stripes.  The fry will follow either the male or female around the tank.  The other parent will stay a ways away guarding the general area.

A close up shot showing some of the hundreds of fry.

Small Jack Dempseys

دسته بندي ماهي ها

دسته بندي کلي ماهيان

 به طور کلي ماهيان آکواريومي را بر اساس غذايي که مي خورند به سه دسته ي گياهخوار ، گوشتخوار و همه چيز خوار تقسيم مي کنند .

انواع ماهيان گياهخواران:

بيش تر ماهيان آرامي بوده و غذاي غالب آنها معمولاً پولکي ، قرص هاي ويتامين ، لوفاک و کرم فشرده است ولي از کرم قرمز و ساير غذاهاي اين دسته هم تغذيه مي کنند . در آب آکواريوم گياهخواران نياز بيش تري به سلولز و باکتريهاي مفيد مشهود است که از راه هاي زير مي توان مقدار آنها را افزايش داد :

1-    تغذيه هفتگي با غذاهايي چون ؛ اسفناج ، کاهو ، نخود فرنگي و کلم .

 روش استفاده : ابتدا مقدار کمي از اين مواد را در يک ظرف پر از آب گرم ( ولرم ) ريخته و پس از گذشت يک دقيقه آن را به تانک انتقال دهيد . با اين کار لايه هاي سلولز گياه به سرعت تجزيه شده و براي تغذيه گياهخواران در آب پخش مي شود . پس از گذشت 2تا 3 ساعت هم باقيمانده ي آنها را از تانک خارج کرده تا در آب رسوب نکند .

نکته : از اين غذا مي توان براي تغذيه ي بچه هاي گياخواران هم استفاده کرد.

 2- استفاده از جلبک : معمولاً در تانک هايي که آب ساکن است ، به دليل تابش نور خورشيد جلبک ها کم کم رشد کرده و وسايل درون تانک را مي پوشاند ؛ اما چون اين کار ممکن است چهره ي تانک شما را زشت کند ، مي توان از روش زير براي توليد جلبک بهره برد .

 روش توليد جلبک : يک ظرف شيشه اي را پر از آب کرده و پس از قرار دادن يک سنگ بزرگ در آن ، ظرف را در مقابل نور خورشيد قرار دهيد . با اين کار پس از گذشت 3 تا 4 روز به تدريج جلبک ها روي سنگ رشد کرده و پس از گذشت 2 هفته آماده ي استفاده مي‌شود ؛ به اين ترتيب که سنگ را پس از شستشو با آب ملايم در آب تانک اصلي قرار داده تا ماهي ها از جلبک هاي روي آن تغذيه کنند .

 نکته : در صورتي که آب ظرف شما سرد باشد ، جلبکي در آن رشد نخواهد کرد .

تذکر : هرگز آب ظرف را از حالت سکون در نياوريد تا جلبک ها به سرعت رشد يابند

گوشتخواران :

 ماهي هايي که اغلب از طريق شکار ماهيها و جانداران کوچکتر از خود تغذيه مي کنند . البته مي توان براي غذاي غالب آنها از لوفاک يا ساير غذاهاي منجمد استفاده کرده و در هفته دو تا سه بار آنها را با جانداران زنده تغذيه کرد . انواع غذاهاي مورد استفاده براي تغذيه ي گوشتخواران به صورت زير است :

1- غذا هاي زنده : دافني ، کرم خوني ، کرم قرمز و ماهي هاي کوچک و ... .

 2- غذا هاي منجمد : علاوه بر غذاهايي همچون لوفاک مي توان از دل و جگر گاو و گوسفند و ساير غذاهاي زنده هم براي تغذيه ي آنها استفاده کرد .

 تذکر : هرگز براي تغذيه ي گوشتخواران از گوشت گاو و گوسفند استفاده نکنيد ؛ چون معده ي آنها قادر به هضم چربي موجود در گوشت نيست و امکان مرگ آنها افزايش مي يابد

  همه چيز خوار :

 از ساير گروه ها راحت تر نگهداري مي شوند و براي تغذيه ي آنها مي توان از همه جور غذاها ( خشک ، فريز شده و زنده ) استفاده کرد . البته توصيه مي شود از غذاهاي خشک براي غذاي غالب آنها استفاده کرده و در هفته چند بار با ساير غذاها آنها را تغذيه کرد .

ستاره هاي دریایی

ستاره هاي دریایی

ستاره دریایی جانوری آبزی است از شاخه خارپوستان و رده ستاره‌سانان (Asteroidea). این نام همچنین به خانواده‍ای از آبزیان خویشاوند با ستاره‌های دریایی که از رده Ophiuroidea هستند استفاده شده است.

براي مشاهده جزئيات به ادامه مطلب مراجعه نماييد

ادامه نوشته

بیماری ماهیان آب سرد

نام و توضیح  مختصر بيماري	شماره بیماری
دم خوره	شماره 2
برجسته و تیره شدن چشم ها	شماره 3
قارچ دهان	شماره 4
قارچ	شماره 5
خشک شدن یک قسمت از پوست ( خاکستری شدن )	شماره 6
لکه های سفید ریز	شماره 7
ایجاد خارهایی روی بدن	شماره 8
چسبیدن یک کرم به بدن ( بسیار محکم سر جای خود بایستد .	شماره 9
شپش ماهی	شماره 10
ورم کردن و تکه تکه شدن بدن	شماره 12
آبله ماهی کپور	شماره 13
زالو	شماره 14

سفيدك

نام بیماری : سفیدک

نام علمی : Ich Thyopthirius Multifilis

عامل : انگل ایک و ویروس Lymphocystist

تاریخچه کشف : ویروس  Lymphocystist برای اولین بار در سال 1965 کشف شد .

علائم :  

1- رشد دانه های سفید 1 تا 5 میلیمتری روی قسمتی از بدن و دم ماهی

 2- کاهش میل ماهی به تغذیه

 3- اضطراب و پریشانی ماهی که سبب کشیدن بدن خود به سنگ ها و شن ها می شود .

 4- ورم کردن دستگاه تنفس ماهی

این بیماری که به نام سفیدک شناخته می شود ، از رایجترین بیماری های ماهیان آب شیرین می باشد که اغلب از طریق دعوا با سایر ماهی ها یا لمس کردن توسط انسان به وجود می آید . انگل ایک که عامل بیماری سفیدک بوده ، زندگی دوره های داشته و به راحتی به سایر ماهی ها منتقل می شود .

پیش گیری : هرگز ماهی ها را توسط دست لمس نکنید و از نگه داشتن ماهی های مهاجم و آرام در کنار هم خودداری کنید .

قبل از استفاده از روش های درمانی ، ذغال اکتیو یا دیگر عامل های کربن زای موجود در آب را خارج کنید .

نحوه درمان :

1- استفاده از محلول ضد انگل :

نحوه ی استفاده : پس از انتقال ماهی به تانک دیگر به ازای هر لیتر دو قطره ضد انگل در آب ریخته و این کار را 3 تا 7 روز ادامه دهید تا بیماری کاملاً از بین برود .

نکته : قبل از هر بار استفاده از محلول ، 30 درصد آب تانک را تعویض کنید .

2- استفاده از نمک که به عنوان یک داروی غیر شیمیایی و موثر به کار می رود .

نمک استفاده شده نباید نمک دریایی یا سنگ نمک باشد و تنها از نمک طعام استفاده کنید .

نحوه استفاده : 1- استفاده از نمک در آب تانک ( به ازای هر 8 لیتر یک قاشق چایخوری )

2- حمام ماهی ها در محلول آب و نمک : به ازای هر لیتر 4 قاشق چایخوری نمک را در آب حل کرده و ماهی را بمدت 30 ثانیه تا چند دقیقه در آب شناور کنید ؛ پس از انجام این کار بلافاصله ماهی را به تانک اصلی انتقال دهید . این کار را تا 3 روز ادامه داده و پس از هر بار 30 تا 70 درصد آب تانک اصلی را تعویض کنید .

تذکر : برای هر بار حمام ماهی محلول آب و نمک جداگانه ای ساخته و از محلول های قبلی استفاده نکنید .

3- افزایش دمای آب : 1 تا 3 ساعت در هر روز دمای آب را به 30 تا 31 درجه سانتیگراد برسانید تا گرما مانع از رشد انگل در بدن ماهی شود .

نکته : این کار را حداقل تا 5 روز متوالی ادامه دهید .

4- استفاده از فرمالدهید محلول : معمولاً در کلینیک های دامپزشکی برای درمان سفیدک ، ماهی ها را در محلول آب و فرمالدهید ( به ازای هر 35 لیتر یک میلی لیتر ) به مدت 12 ساعت حمام کرده و این کار را تا 2 روز ادامه می دهند و پس از این کار 30 تا 70 درصد آب تانک را تعویض می کنند .

 اما استفاده از فرمالدهید برای افراد غیر پزشک توصیه نمی شود ، چون علاوه بر کاهش مقادیر زیادی از اکسیژن آب ، ممکن است سبب سرطان در انسان شود .

5- استفاده از مالاکیت یا مرمر سبز ( Malachite  ) : ماهی بیمار را 3 روز متوالی برای 12 ساعت در محلول مالاکیت و آب حمام کنید .

6- در برخی موارد فلز مس ( محلول در آب ) به عنوان دارویی برای درمان سفیدک به شمار می رود ، ولی استفاده از مس در آب ، سبب قلیایی شدن آب شده و ممکن است به ستون فقرات ماهی ها آسیب رسانده و موجب از بین رفتن گیاهان طبیعی شود .

بيماري دم خوره یا پوسیدگی باله ها

 

نام : دم خوره یا پوسیدگی باله ها

نوع بیماری : باکتریایی

علائم : دم و باله های ماهی ترک برداشته و زبر و ناصاف می شود . اغلب در لبه های دم ، رده ها و لکه های ریز سفید و رگ های قرمزی مشاهده می شود . به تدریج دم ها خراب شده و کاملاً از بین می روند که در اینصورت بیماری بر ماهی غلبه می کند .

دلایل :

 1- استرس یا شرایط نا مناسب باعث بیماری شده است .

2- پایین بودن کیفیت آب

3- پایین بودن دمای آب – کمتر از 50 درجه فارنهایت ( 10 درجه سانتیگراد )

4- شلوغ بودن تانک

5- صدمه دیدن ماهی بر اثر دعوا یا برخورد با وسایل تانک که منجر به عفونت زخم می شود .

پیش گیری :

1- بالا بردن کیفیت آب

2- عدم نگهداری ماهی های آرام و مهاجم در یک تانک

3- کاهش استرس در تانک با ایجاد محل هایی برای پنهان شدن ماهی ها و قرار دادن گیاهان .

4- حفظ چرخه ی طبیعی شب و روز با خاموش کردن وسایل روشنایی اطراف تانک ماهی ها در شب

5- تغذیه ی مناسب

دم خوره یکی از شایع ترین بیماری های ماهیان آب شیرین به شمار می رود ، ولی با مراقبت صحیح از ماهی ها به خوبی می توان از آن پیشگیری به عمل آورد . برای این منظور نباید برای چند تانک از یک تور استفاده کرد ، قبل از فروبردن دست در آب آنرا کاملاً شست ، وسایل تانک را تمیز نگه داشت و رعایت سایر مسائل بهداشتی .

رفتار : اولین کار پس از مشاهده ی بیماری در ماهی ها ، تعویض آب تانک و شستشوی وسایل با آب گرم می باشد .

درمان : در صورت امکان ماهی ها را به تانک قرنطینه منتقل کرده و از داروهای ضد باکتری مثل ماراسین ( Maracyn ) ، ماراسین 2 ( Maracyn Two  ) کاناسین ( Kanasyn ) و یا میکزازین ( Myxazin ) در تانک استفاده کنید .

وجود 3 درصد نمک در آب ممکن است دم خوره های ابتدایی را درمان کند . کیفیت خوب آب هم به درمان کمک می کند . در ضمن باله های آسیب دیده را می توان با داروی ملافیکس ( Melafix ) درمان کرد .

یکی دیگر از درمان ها که رایج و موثر است ، استفاده از تتراسایکلین ( Tetracycline ) می باشد . و گاهی اوقات از ضد انگل جنگلی (Jungle Fungus Elimator ) استفاده می شود که در یک گالن ( حدود 4 لیتر ) یک چهارم قاشق چایخوری در تانک ریخته می شود . درمان با این دارو را تا 4 روز ادامه دهید و سپس یکبار به طور کامل آب تانک را تعویض کنید . در صورتی که بیماری هنوز متوقف نشده بود ، دوره ی 4 روزه ی درمان را تکرار کنید .

استفاده از نمک در آکواریوم : اضافه کردن نمک در آکواریوم ، ممکن است باعث درمان بشود .

برای پیشگیری از دم خوره می توان از یک چهارم تا یک دوم قاشق چایخوری نمک و برای درمان تا یک قاشق چایخوری نمک در هر گالن استفاده کرد .

نکات :

1- افزایش دمای تانک تا 30 درجه سانتیگراد در جلوگیری از پیشرفت بیماری موثر است .

2- تعویض مداوم مقداری از آب در دوران درمان و هوادهی مناسب در دوره ی درمان الزامیست .

تذکر : هرگز از دو یا چند دارو در تانک به طور همزمان استفاده نکنید و تنها پس از تشخیص بیماری از یکی از درمان هایی که مقدور می باشند استفاده کنید .

 

بيماري برآمدگی و ترکیدن چشم

نام بیماری : برآمدگی و ترکیدن چشم ، سفید و ابری شدن قرنیه و کوری چشم ماهی

علائم : ورم کردن چشم و تشکیل حلقه ی سفیدی به دور چشم ماهی

 

دلایل : سفید و ابری شدن چشم ممکن است بر اثر فعالیت باکتری های بیماریزا ، کور شدن چشم ممکن است بر اثر کمبود مواد مغذی در غذای ماهی ها ( غذاهای با ارزش غذایی کم ) و ترکیدن چشم بر اثر برخورد با وسایل نوک تیز یا دعوای شدید با سایر ماهی ها ایجاد شود . هم چنین ممکن است فعالیت باکتری های بیماریزا یا کمبود ویتامین A هم در این مورد موثر باشد .

کدر شدن چشم بر اثز تغذیه نامناسب یا تابش نور شدید به تانک حاصل می شود .

در بیش تر موارد بیماری برآمدگی چشم بر اثر کمبود کیفیت آب تانک ،  غذای نامناسب یا صدمه دیدن ماهی به وجود می آید .

معمولاً این بیماری کشنده نیست ، ولی در صورتی که بدون درمان رها شود ، چشم ها از بین رفته و سرایت باکتری ها به قسمت های مختلف بدن ماهی سبب مرگ آن می شود .

پیش گیری :

1- عدم نگهداری ماهی های آرام و مهاجم در یک تانک

2- اضافه کردن یک قاشق چایخوری نمک طعام ( بدون ید ) یا سنگ نمک به ازای هر گالن ( حدود 4 لیتر ) آب

3- تمیز نگهداشتن آب تانک

درمان :

ابری شدن چشم را می توان با آنتی بیوتیک های مربوطه ، کدر شدن قرنیه را با اضافه کردن ویتامین به غذای ماهی و تعویض رژیم غذایی آن و ترکیدن چشم را با داروهایی چون پنی سیلین ( Penicillin  ) و آموکسی سیلین ( Amoxicilin ) درمان کرد . هم چنین برای درمان کوری چشم علاوه بر تغییر رژیم غذایی ماهی باید نور ورودی به تانک را کاهش داد .

سایر داروهای توصیه شده :

ماراسین 2 ( Maracyn 2 ) ، آمپیسیلین Ampicillin )  ) و استفاده از یک قاشق چایخوری نمک در هر گالن ( حدود 4 لیتر ) آب به مدت 3 روز .

هم چنین تعویض 50 درصدی آب تانک ، 3 تا 5 بار در هفته به تسریع در درمان کمک می کند .

نکات :

1- ماهی بیمار را برای درمان حتماً به تانک قرنطینه منتقل کنید .

2- به دلیل واگیردار بودن این بیماری ، پس از انتقال ماهی های بیمار به تانک قرنطینه ، آب تانک اصلی را تعویض کرده و وسایل آنرا ضدعفونی کنید .

3- این بیماری معمولاً همزمان با بیماری دم خوره در بدن رشد می یابد و برای درمان می توان از درمان های مشترک دو بیماری بهره برد .

بيماري هگزاميتا يا چاله اي در سر ( Hexamita )

 

نام بیماری : هگزامیتا یا چاله ای در سر

علائم :

1- لاغر شدن ماهی و کم شدن فعالیت آن

2- ورم غیر عادی شکم ماهی

3- به وجود آمدن چاله هایی در سر ماهی

4- ضعیف و مضطرب شدن ماهی

5 – عدم تمایل به خوردن غذا

 

نکته : وجود انگل هگزامیتا در ماهی سبب کاهش رشد آن می شود .

دلایل :

1- استرس ناشی از سوء تغذیه و شلوغ بودن تانک

2- پایین بودن کیفیت آب

3- وجود کربن در آب ( می تواند به خاطر وجود ذغال اکتیو در آب باشد . )

پیش گیری :

1- فیلتراسیون مناسب و سیفون کردن آب به صورت مداوم

2- تغذیه ماهی ها با غذاهای حاوی ویتامین A و C

3- استفاده ی کمتر از دل گاو در وعده های غذایی

4- قرار ندادن ذغال اکتیو یا مواد حاوی کربن در فیلتر

5- نور کافی

درمان :

1- ابتدا عامل های ایجاد کربن ( همانند ذغال اکتیو ) را از فیلتر و تانک خارج کنید .

2- اضافه کردن ویتامین های A و C و D به آب .

3- درمان رایج این بیماری استفاده از داروی مترونیدازول ( Metronidazole ) می باشد که معمولاً به همراه غذا به ماهی ها داده می شود . البته در مواردی که ماهی علاقه ای به خوردن غذا و دارو نشان نمی دهد ، از حمام دارویی برای معالجه ی ماهی استفاده می شود .

توضیحات :

هگزامیتا یک انگل تاژکدار می باشد که حدود 3 تا 6 میکرون طول دارد . این انگل درون روده ماهی ها به خصوص گلدفیش ، کوی فیش و سیکلیده هایی چون دیسکاس و آنجل رشد می کند و سبب سوء هاضمه ماهی می شود که معمولاً با علائمی چون ایجاد  چاله هایی در سر و اطراف چشم ماهی همراه است .

نکات :

1- ممکن است انگل هگزامیتا ماه ها در بدن ماهی باشد ولی به دلیل پایین بودن عفونت علائم خاصی بروز ندهد ، پس رعایت نکات بهداشتی ضروری است .

2- در صورتی که ماهی آنجل به این بیماری مبتلا شود ، ممکن است گاهی اوقات به صورت عمودی روی آب دراز بکشد و معلق باشد .

تذکر : در صورتی که ماهی مبتلا به هگزامیتا تخم ریزی کند ، مقدار اندکی از تخم ها هچ شده و بچه های آن به سرعت می میرند .

بيماري هاي رايج گلد فيش

1- تومور یا غده - GoldFish Tumor

بعضی از گلدفیش ها مبتلا به بیماری تومور یا غذه می شوند ولی گلدفیش دارها بدون راهنمایی دامپزشک نمی توانند سرطانی یا عدم سرطانی بودن تومور را تشخیص دهند .

با اینکه در موارد محدودی تومور می تواند به انسان سرایت کند ولی در صورتی که روی دست شما زخم است نباید دستتان را در تانک گلدفیش ها فروببرید .

بعضی گلدفیش ها پس از ابتلا به تومور هیچ استرسی از خود نشان نمی دهند و یا کاهش وزن پیدا نمی کنند ولی بیش تر بیماری با بی تحرک شدن ماهی و غذا نخوردن آنها نمایان می شود .

براي مشاهده جزئيات به ادامه مطلب مراجعه فرماييد

ادامه نوشته

بيماري قارچ دهان

 

نام بیماری : قارچ دهان ( Mouth Fungus )

 اگرچه این بیماری قارچی نیست و توسط باکتری Chondrococcus columnaris که باکتری عامل بیماری کلومناریس است ، ایجاد می شود اما به این دلیل به این نام خوانده می شود که همانند قارچ در بدن ماهی ظاهر می شود .

بیماری کرک پشمی یک واژه ی عمومی است که بیش تر برای بیماری های قارچی که در پوست بدن ، باله ها و دهان اثر می کنند به کار می رود که رایج ترین نوع قارچ در این عفونت Saprolegnia و Achyla می باشد .

بيماري كلومناريس يا كولومناريس

 

نام بيماري : كلومناريس يا كولومناريس – Columnaris

كلومناريس يك واژه ي كلي است كه بسياري از بيماري ها همچون پوسيدن دهان ( Mouth Rot ) ، قارچ دهان ( Mouth Fungus )  ، قارچ آبشش ( Gill Fungus ) ، قارچ بدن ( Body Fungus )  ، كرك پشمي ( Cotton Wool ) و Flexibacter را شامل مي شود و همه ي اين بيماري ها توسط باكتري سرسخت Flavobacterium Columnare ايجاد مي شود كه قبلاً به عنوان Flexibacter columnaris شناخته مي شد .

بيماري استسقاء يا آب آوردگي شكم

نام عمومی : استسقاء ( Dropsy )

نام علمی : بسته به علت بیماری تغییر می کند .

پیشگیری : تعویض 10 تا 25 درصد از آب تانک به صورت هفتگی و تغذیه با مواد غذایی مناسب و با کیفیت .

نشانه ها : تورم بدن ، ایجاد فاصله بین پولک ها ، بی حالی ، از دست دادن رنگ ، از دست دادن اشتها ، جایگیری در بالا یا پایین آکواریوم .

علت : باکتریایی ، ویروسی یا انگلی

داروها : ماراسین (Maracyn  ) و ماراسین دو ترکیب ( Maracyn-Two combined )

مورد نیاز : اریترومایسین ( Erythromycin ) ، مینو سایکلین (Minocycline  )

نکته : بیماری ورم ( استسقاء ) معمولاً کشنده است و حتی برخی آکواریست ها ترجیح می دهند ، به درمان این بیماری نپردازند .

اردك ماهي

اردك ماهي

 

این ماهی مثل گونه‌های دیگر خانواده اردک ماهیها یک ماهی شکارچی و مهاجم است سر او به شکل پوزه اردک پهن می‌شود و دارای یک دهان با تعداد زیادی دندان تیز می باشد اردک ماهی در میان خزه‌های آبهای تمیز محل زندگیش به دنبال شکار پرسه می زند و آماده حمله به هر موجود قابل خوردن مثل پرندگان در حال شنا در سطح آب می باشد.

»
بيولوژي :


اردك ماهي شمالي ماهي است كه از نظر جثه بزرگ بوده وجزو ماهيان شكارچي است كه متعلق به خانواده Ecosidaeمي باشد . . اردك ماهي شمالي يك ماهي استخواني است كه با خصوصياتي مثل بدن بلند و باريك و پوزه اردكي شكل مسطح كه داراي دندانهاي زيادي است از ديگر ماهيان متمايز ميشود . بدن اژدري شكل آنها مشخصه ماهيان شكارچي كمين كننده است كه به ماهي اجازه ميدهد به صورت سيريع و ناگهاني به طعمه حمله كند. آنها داراي باله هاي عمودي و تيره رنگ در انتهاي بدن و رنگ كل بدن خاكستري متمايل به سبز ميباشد كه نقاط زرد رنگ يا سفيد رنگ در سراسر بدن به صورت نامنظم ديده ميشود .ناحيه شكمي آنها سفيد رنگ است .يكي از راههايي كه اردك ماهيان را متمايز مي كند ترتيب قرار گرفتن فلسها در سرپوش آبششي و فك مي باشد .نيمه بالايي سرپوش آبششي و تمام فك آن توسط فلس پوشيده شده است پراكندگي آنها در بسياري از درياچه هاي آب شيرين ، نهرها و استخرهاي پوشيده از علف مي باشد.پراكنش اردك ماهي شمالي شامل شمالي ترين ناحيه آمريكاي شمالي ، آسيا و اروپا است .زيستگاه آنها با تغيير فصل و درجه حرارت آب تغيير مي كند.اردك ماهي شمالي عمومابه هنگام تخم ريزي بهاره و اوايل تابستان در آبهاي سطحي كم عمق ومناطقي كه از علف پوشيده شده ديده ميشود . در اواخر تابستان اردك ماهي شروع به مهاجرت به آبهاي عميق تر مي كند و آنجا را براي ماندن در طي مدتي كه پاييز و زمستان سپري شود انتخاب مي كند . بر خلاف بيشتر ماهيان در راسته Salmoniformes پنج گونه از خانواده اردك ماهيان فاقد باله چربي هستند. اعضاي خانواده اردك ماهيان داراي باله پشتي ومخرجي تقريبا هم اندازه هستند كه در يك خط قرار گرفته است و مكان آن در نزديكي انتهاي بدن است .اردك ماهيان توسط دم چنگالي شكل و پوزه بلندشان از ديگر ماهيان تشخيص داده ميشوند .بيشتر ماهيان استخواني داراي كيسه شنايي هستند كه از لحاظ طول زياد با لوله گوارش در ارتباط نيست اگرچه در اعضاي راسته Salmoniformes كيسه شناي انباشته از گاز با لوله گوارش از طريق يك مجراي جانبي در ارتباط است اين ماهي.با بلعيدن حجم زيادي از هوااز سطح آب ، هوا به داخل كيسه شناي خود هدايت كرده كه با اينكار ميزان شناوري خود در آب را تنظيم مي كند . در ماهيان شكارچي كمين كننده مثل اردك ماهي كيسه شنا به ماهي اجازه ميدهد كه خيلي آرام و بي حركت در آب باقي بماند.اردك ماهي شمالي معمولا به هنگاميكه طول آن به حدود2/1 متر ميرسد و وزن آن حدود 18 كيلوگرم ميشود به بلوغ ميرسند گرچه عموما وزن آنها بين 9/0 تا 5/4 كيلوگرم است . تعيين سن اردك ماهي مشكل بوده و با شمارش حلقه هاي موجود در فلس سن آنها تعين ميشود . بعضي از اردك ماهيان به سن 24 سالگي هم ميرسند ولي سن بلوغ آنها بين 2 تا 5 سال است .


تغذيه :


.اردك ماهي يك ماهي شكارچي است كه داراي اشتهاي فوق العاده اي مي باشد .در ماههاي اوليه زندگي رژيم غذايي اردك ماهي جوان شامل سخت پوستان كوچك و حشرات ريز است و هنگاميكه به بلوغ مي رسد از بيشتر ماهيان ، قورباغه ها ، حشرات و خرچنگ ها ، بعضي پستانداران كوچك مثل موش و مرغان آبزي جوان تغذيه مي كند .اردك ماهي به هنگام شكار در لابه لاي علفها كمين كرده و به طور ناگهاني و غافلگير كننده به طعمه حمله مي كند . و با دندانهاي تيز خود طعمه را نگه داشته و ابتدا از سمت سر شروع به قورت دادن مي كند .


توليد مثل :


بيشتر نرها و ماده ها در 2 تا 5 سال ابتدايي زندگي به بلوغ ميرسند .دوره توليد مثل اردك ماهي معمولا از ماه مارس تا ماه مي ادامه دارد .كه بستگي به درجه حرارت آب و زمان آب شدن يخها دارد .در بهار زماني كه ماهيها در مناطق مردابهاي كم عمق تجمع پيدا مي كنند اردك ماهيان در دهانه خليجهاي كوچكي كه از نهرها بوجود آمده وداراي بستر سنگي است ديده ميشوند .اردك ماهيان ماده تخمهاي خود را در طول مدت روز روي گياهاني كه بين اين سنگها وجود دارد ريخته ،كه تعداد آنها در حدود 100000 عدد است.به همراه آنها اردك ماهيان نر هم تخمكها را بارور مي كنند . تخمهاي محافظت نشده حدود 2 هفته بعد تبديل به لارو ميشوند و لاروها براي تغذيه بهتر به مناطقي كه آب داراي عمق بيشري است مهاجرت مي كنند