در جنگل آمازوني باران ( بهترين محل براي يافتن ديسكاس ) مردم محلي از دو روش براي صيد ديسكاس بهره مي‌گيرند .
بخش كوچك صيد از به دام انداختن ماهي هايي كه در بين ريشه ها و شاخه هاي زير آب مخفي مي شوند  حاصل مي‌شود( با ترساندن آنها با نور فلاش و به وسيله‌ي يك تور گرد كه به يك دسته چوبي بلند متصل است ).
ولي بخش اعظم صيد در محل هاي مصنوعي انجام مي‌شود كه به وسيله‌ي صيادان ايجاد ميشود.


چند هفته قبل از آغاز صيد آن‌ها 4 تكه چوب را در كنار رودخانه در زمين فرو مي‌كنند و مابين چوب هاي الوار مانند شاخه‌ي درختان را در كف زمين مي‌كارند. در عكس زير شما مي‌توانيد اين محل مصنوعي دست‌ ساز را ببينيد .


 چند هفته بعد ماهيگيران با قايق هاي كوچكشان از راه ميرسند در حالي كه با به آب انداختن تورهاي ماهيگيريشان محل هايي را كه ايجاد كرده اند را محاصره مي‌كنند.
ماهي هايي كه طي اين مانور  به دنبال سرپناهي امن مي‌گردند بدون هيچ راه گريزي محاصره مي‌شوند . پس از اينكه منطقه‌ي مورد نظر كاملا بسته شد و هيچ راهي براي فرار ماهي‌ها باقي نماند آن‌ها چوبهاي فروبرده در زمين را در مي‌آورند.


سپس شاخه ها هم جمع آوري مي‌شوند .


و بعد از همه‌ي اين مراحل آن‌ها تور را مي‌بندند و آن را در قايق مي‌گذارند.


در هنگام كشيدن تور به سوي قايق دايره‌ي بالاي تور كوچك و كوچك‌ تر ميشود.


ماهي هاي صيد شده جمع آوري ميشوند و جدا مي‌گردند